-
1 fulmen
fulmen inis, n [2 FLAG-], a lightning flash, stroke of lightning, fire, thunderbolt: Iovi fulmen fabricati: ictu fulminis deflagrare: fulmine tactus, O.: fulmine percussus: fulminis ictūs Evadere, Iu.: minister fulminis, H.: contemnere fulmina, Iu.—Fig., a thunderbolt, destructive power, crushing blow: fulmina fortunae contemnere: dictatorium, L.: iustum, Iu.: Fulmen habent in dentibus apri, O.: duo fulmina nostri imperi, Scipiones: verborum meorum, i. e. resistless might.* * *lightning, flash; thunderbolt; crushing blow -
2 saxifragus
saxifragus adj. [saxum + FRAG-], stonebreaking, rock-crushing: undae, Enn. ap. C. -
3 contusio
bruising; bruise, contusion; crushing, battering (L+S) -
4 illido
illidere, illisi, illisus V TRANSstrike/beat/dash/push against/on; injure by crushing; drive (teeth into) -
5 inlido
inlidere, inlisi, inlisus V TRANSstrike/beat/dash/push against/on; injure by crushing; drive (teeth into) -
6 contusio
contūsĭo, ōnis, f. [contundo], a crushing, breaking, battering, bruising (rare).I.In gen.:II.olivae,
Col. 12, 47, 3:falcis hebetioris,
Plin. 17, 24, 37, § 227.—In medic. language, a bruise, contusion, Scrib. Comp. 101; 165 et saep. -
7 fractaria
fractārĭa, ae, f. (sc. machina) [frango], a machine for crushing flint-stones:caedunt (silices) fractariis CL libras ferri habentibus,
Plin. 33, 4, 21, § 71; v. Sillig. ad h. l. -
8 fulmen
fulmen, ĭnis, n. [contr. from fulgimen, v. fulgeo], lightning that strikes or sets on fire, a thunderbolt (opp. fulgur, lightning).I.Lit.:II.placet Stoicis, eos anhelitus terrae cum se in nubem induerint ejusque tenuissimam quamque partem coeperint dividere atque dirumpere, tum et fulgores et tonitrua exsistere: si autem nubium conflictu ardor expressus se emiserit, id esse fulmen,
Cic. Div. 2, 19, 44; cf. Sen. Q. N. 2, 16:non enim te puto esse eum, qui Jovi fulmen fabricatos esse Cyclopas in Aetna putes,
Cic. Div. 2, 19, 43:inter fulmina et tonitrua,
id. Phil. 5, 6, 15; cf.under II.: Phaëthon ictu fulminis deflagravit,
id. Off. 3, 25, 94; cf.:Romulus lactens fulmine ictus,
id. ib. 2, 21, 47 (for which more usually:e caelo ictus,
Cic. Div. 1, 10, 16):fulmine tactus,
Ov. Tr. 2, 144:fulminis ictu concidere,
id. ib. 2, 20, 45:fulmine percussus,
id. N. D. 3, 22, 57; cf. id. ib. 3, 35, 84:fulmina emittere... fulmen jacere,
id. ib. 2, 19, 44 sq.:fulminis ictus evadere,
Juv. 12, 17:fulmine justo ruere,
id. 8, 92:ideo plurima aestate fiunt fulmina, qua plurimum calidi est,
Sen. Q. N. 2, 57, 2:validum,
Lucr. 6, 228:igniferum,
id. 6, 379:caducum,
Hor. C. 3, 4, 44:qualem ministrum fulminis alitem, etc.,
id. ib. 4, 4, 1:quem (Periclem) fulminibus et caelesti fragori comparant comici,
Quint. 12, 10, 24; cf.fulgeo, I. B.: ipse Pater corusca fulmina molitur dextra,
Verg. G. 1, 330:fulmen erat, Genitor quae plurima caelo deicit,
id. A. 8, 427:fulmina pauper creditur atque deos,
Juv. 3, 145.—Respecting the nature of lightnings, and their religious interpretation [p. 791] among the Etruscans and Romans, cf. Sen. Q. N. 2, 12 sq.; Plin. 2, 51, 52, § 137; Serv. Verg. A. 1, 43; 230.—Trop., a thunderbolt, i. q. destructive power, crushing calamity:non dubitaverim me gravissimis tempestatibus ac paene fulminibus ipsis obvium ferre conservandorum civium causa,
Cic. Rep. 1, 4 (so we should read, and not fluminibus; cf. the passage quoted above from Cic. Div. 2, 19, 43; besides, if the figure were that of waves, it would be expressed not by fluminibus, but by fluctibus; v. fluctus, II. B.); cf.:fulmina fortunae contemnere,
id. Tusc. 2, 27, 66:juro per mea mala, has me in illo (puero) vidisse virtutes ingenii, ut prorsus posset hinc esse tanti fulminis (i. e. mortis pueri) metus, quod observatum fere est, celerius occidere festinatam maturitatem,
Quint. 6 praef. § 10; cf. Liv. 45, 41, 1:quam fulmine justo Et Capito et Numitor ruerint, damnante senatu,
Juv. 8, 92; cf. Liv. 6, 39, 7.—Of oratory:ain' tandem? insanire tibi videris (Paetus), quod imitere verborum meorum, ut scribis, fulmina? etc.,
Cic. Fam. 9, 21, 1:(stilus) nec acumine posteriorum nec fulmine utens superiorum (al. flumine),
id. Or. 6, 21.— Poet.:fulmen habent acres in aduncis dentibus apri,
i. e. destructive power, Ov. M. 10, 550; cf. id. ib. 1, 305:(aper) Erectus setis et aduncae fulmine malae,
Stat. Th. 2, 470; see fulmineus, II.: tune illum (Hannibalem), cum frons propior lumenque corusco Igne micat, tune illa viri, quae vertice fundit, Fulmina pertuleris, fiery flashings (of the eye), Sil. 11, 342.—Applied to the Scipios, as heroes and conquerors of the Carthaginians:Scipiades, belli fulmen, Carthaginis horror,
Lucr. 3, 1034;imitated: duo fulmina belli Scipiadae,
Verg. A. 6, 843:ubi nunc sunt fulmina gentis Scipiadae?
Sil. 7, 106:duo fulmina nostri imperii, Cn. et P. Scipiones,
these two thunderbolts of our empire, Cic. Balb. 15, 34.—Prov.:Fulmen est, ubi cum potestate habitat iracundia,
Pub. Syr. 184 Rib. -
9 obtritus
1.obtrītus, a, um, Part., from obtero.2.obtrītus, ūs, m. [obtero], a bruising, crushing (post-Aug.):ne herbae obtritu hebetentur,
Plin. 18, 28, 67, § 258. -
10 obtusio
II. -
11 pinsatio
pinsātĭo, ōnis, f. [pinso, āre], a stamping, pounding, crushing, Vitr. 7, 1. -
12 pisatio
pīsātĭo, ōnis, f. [piso], a stamping, crushing (al. spissatio), Sen. Ep. 86, 17. -
13 saxifragus
saxĭfrăgus, a, um, adj. [saxum-frango], stone-breaking, stone-crushing: undae maris, Enn. ap. Cic. de Or. 3, 42, 167 (Ann. v. 564 Vahl.):adiantum, so called because it breaks or dissolves the stone in the bladder,
Plin. 22, 21, 30, § 64; also,herba,
Ser. Samm. 32, 602; App. Herb. 67.— Absol. (sc. herba), Veg. 1, 13, 5; 6, 11, 1 al. -
14 silvifragus
silvĭfrăgus ( sylv-), a, um, adj. [silva-frango], breaking or crushing the forest or trees:flabra venti,
Lucr. 1, 275. -
15 sylvifragus
silvĭfrăgus ( sylv-), a, um, adj. [silva-frango], breaking or crushing the forest or trees:flabra venti,
Lucr. 1, 275.
См. также в других словарях:
Crushing by elephant — ( fa. زير پى ِپيل افكندن literally casting beneath an elephant s feet ) was for thousands of years a common method of execution for those condemned to death in South and Southeast Asia, and particularly in India. Asian Elephants were used to… … Wikipedia
crushing — [krushiŋ] adj. 1. overwhelming or decisive [a crushing defeat] 2. hurtful or demoralizing [crushing remarks] crushingly adv. * * * … Universalium
Crushing Digits — Studio album by VETO Released May 5, 2008 … Wikipedia
Crushing Love — Studio album by Some Girls Released July 11, 2006 Recorded ??? Genre Alternative rock … Wikipedia
crushing — [krushiŋ] adj. 1. overwhelming or decisive [a crushing defeat] 2. hurtful or demoralizing [crushing remarks] crushingly adv … English World dictionary
Crushing — Crush ing, a. That crushes; overwhelming. The blow must be quick and crushing. Macualay. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Crushing Caspars — Allgemeine Informationen Genre(s) Hardcore Punk Crossover Website www.crushingcaspars.de … Deutsch Wikipedia
Crushing — Crushing. См. Дробление. (Источник: «Металлы и сплавы. Справочник.» Под редакцией Ю.П. Солнцева; НПО Профессионал , НПО Мир и семья ; Санкт Петербург, 2003 г.) … Словарь металлургических терминов
Crushing test — Crushing test. См. Тест на раздавливание. (Источник: «Металлы и сплавы. Справочник.» Под редакцией Ю.П. Солнцева; НПО Профессионал , НПО Мир и семья ; Санкт Петербург, 2003 г.) … Словарь металлургических терминов
crushing — index disastrous, harmful, insufferable, onerous, operose, oppressive, strong Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton … Law dictionary
crushing reverse — index disaster Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary